Mag ik mij even voorstellen;

                    mijn naam is Wim Warbout (voluit Willem), 
                    ik kom van een zeevarende familie uit Maassluijs, 
                    waaruit voortvloeide dat ik met onderbreking, 18 jaar gevaren heb.

                    Misschien dat ik mede daardoor het Spiritueel-Paranormale nuchter
                    beleef zonder nonsens  en met twee benen op de grond.
                    Als kind zijnde was ik (onbewust) al met deze gave bezig.     
                    Waarschijnlijk mede geërfd van mijn grootmoeder.

                    Om kort te gaan, doe ik dit werk al zo'n 23 jaar in den lande. 
                    Begonnen bij Harmonia-Rotterdam kreeg ik al gauw de bijnaam: "het medium van Harmonia-Rotterdam".
                    Ondekt door wijlen mevrouw Greet Nieuwenhuis, een vooraanstaand persoon en medium uit Haarlem, 
                    Mocht ik in dit werk uitgroeien naar o.a. voorzitter van Harmonia Rotterdam 
                    (in mijn tijd nog tevens afd. Rotterdam), oprichter en bestuurder van stg. Paranormaal Centrum Scarabee Maasluis
                    en de eerste coördinator over de toetscommissie van de LVNG, toen nog onder de licentie van de NOVAG.

                    Verder heb ik de bekende M.O.O.G. cursus/workshop (Meditatie, Ontspanning, Ontwikkeling en Geestelijke Groei) 
                    mogen lanceren alwaar mijn leerstof mogen dienen zoals, psychometrie, Aurawaarnemingen,
                    Wichelroede-pendelen/aardstralen, Healing, Spirituele communicatie e.d. 
                    Ook ben ik nog een tijdje radio paragnost geweest.

                    Men mag niet denken dat ik dit zie als een persoonlijke verdienste, 
                    want de geestenwereld werkt met mij en niet andersom.
                    Toen mij verzocht werd om een stukje over mijzelf te schrijven , was mijn reactie; dat ik dit erg moeilijk vind. 
                    Maar ik weet ook, dat men zichzelf niet mag overschatten en als je zo lang meeloopt in dit rijtje vindt je niets
                    meer te gek, doch je blijft bezig te leven naar die uiteindelijke vervolmaking in al het goede.

                    Ik zou mij diep moeten schamen, als ik zou loochenen dat krachten van boven mij niet geopenbaard zijn.
                    Velen letten op het kado (gave), weinigen op de bedoeling. daardoor gaan bij velen de ogen pas open, 
                    als de dood ze komt sluiten. 
                    De een is niet verder dan de ander.  Hij is misschien wel een stukje dichterbij!